

Podczas redukcji piersi chirurg usuwa nadmiar tkanki gruczołowej, tłuszczowej oraz skóry, a następnie modeluje pozostałą tkankę, nadając piersiom nowy, mniejszy i bardziej proporcjonalny kształt. Zabieg niemal zawsze łączy w sobie zmniejszenie objętości piersi z jej jednoczesnym uniesieniem (mastopeksją), ponieważ usunięcie dużej ilości tkanki bez korekty nadmiaru rozciągniętej skóry nie pozwoliłoby uzyskać naturalnego, jędrnego efektu. W trakcie operacji przemieszczany i zmniejszany jest również kompleks brodawka-otoczka, który u pacjentek z dużym przerostem piersi jest zwykle znacznie rozciągnięty i obniżony w stosunku do prawidłowej pozycji.
W przypadkach znacznego przerostu piersi (tzw. gigantomastii) waga usuwanej tkanki z jednej piersi może sięgać nawet 1–2 kg. Tak duży ciężar obciąża kręgosłup, stawy i mięśnie klatki piersiowej, dlatego u wielu pacjentek redukcja piersi jest zabiegiem o wyraźnym uzasadnieniu zdrowotnym, a nie wyłącznie estetycznym. Dobór techniki operacyjnej oraz zakresu zmniejszenia jest zawsze indywidualny i zależy od wyjściowej wielkości i kształtu piersi, ilości nadmiaru skóry, elastyczności tkanek oraz oczekiwań pacjentki.
Blizna pooperacyjna: Zabieg wykonywany jest z pozostawieniem blizny w kształcie kotwicy (inverted T), obejmującej okolicę wokół kompleksu brodawka-otoczka, cięcie pionowe biegnące w dół do fałdu podpiersiowego oraz cięcie poziome w samym fałdzie. Taki kształt blizny pozwala na usunięcie odpowiedniej ilości nadmiaru tkanki i skóry oraz nadanie piersi prawidłowego kształtu.
