

Plastyka odstających uszu polega na odpowiednim wymodelowaniu chrząstki małżowiny usznej i zmianie jej ustawienia względem głowy. Dokładny zakres operacji zależy od przyczyny odstawania uszu oraz indywidualnej anatomii pacjenta.
Jedną z częstszych przyczyn odstających uszu jest niewystarczające wykształcenie naturalnego fałdu grobelki. W takiej sytuacji podczas operacji chrząstka jest odpowiednio modelowana, a jej nowy kształt stabilizowany za pomocą szwów. Jeżeli przyczyną odstawania jest nadmiernie rozwinięta lub głęboka muszla małżowiny usznej, zabieg może obejmować również jej odpowiednią korekcję i zbliżenie ucha do powierzchni głowy.
Bardzo często oba te problemy występują jednocześnie, dlatego zakres operacji jest każdorazowo dobierany indywidualnie.
Cięcie wykonywane jest na granicy małżowiny usznej i czaszki. Dzięki takiemu dostępowi chirurg może odpowiednio wymodelować chrząstkę, a powstała blizna pozostaje ukryta za uchem i jest praktycznie niewidoczna podczas codziennego funkcjonowania.
Istotnym elementem operacji jest zachowanie naturalnego wyglądu małżowiny. Niewielka asymetria pomiędzy prawym i lewym uchem jest naturalna i występuje również u osób bez odstających uszu.
Bezpośrednio po operacji zakładane są wałeczki hemostatyczno-modelujące. Są one usuwane na następny dzień. Po operacji zakładany jest opatrunek zabezpieczający i stabilizujący nowe położenie małżowin usznych. W pierwszych dniach po zabiegu naturalne są obrzęk, niewielkie zasinienie oraz uczucie napięcia uszu.
Po zdjęciu opatrunku stosowana jest opaska stabilizująca małżowiny uszne. Jej zadaniem jest ochrona operowanych uszu przed przypadkowym zagięciem lub urazem, szczególnie podczas snu. Należy ją stosować przez całą dobę przez pierwsze 7 dni. Kolejne 7 dni należy opaskę na uszy zakładać podczas snu.
Powrót do codziennego funkcjonowania odbywa się stopniowo. Przez pierwsze tygodnie szczególnie istotna jest ochrona małżowin przed urazami mechanicznymi. Dotyczy to zwłaszcza sportów kontaktowych oraz aktywności, podczas których może dojść do przypadkowego pociągnięcia lub zagięcia ucha.
Ostateczny kształt małżowin ocenia się po ustąpieniu obrzęku i pełnym wygojeniu tkane

